فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ شَاءَ اللهُ ، وَ يَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ مِثْلَ ذَلِكَ ، حَتَّى إذَا لَمْ يَبْقَ أَحَدٌ تَبْلُغُهُ الشَّفَاعَةُ قَالَ اللهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى : أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ، اخْرُجُوا بِرَحْمَتِى فَيَخْرُجُونَ كَمَا يَخْرُجُ الْفَرَاشُ . قَالَ : ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ : ثُمَّ مُدَّتِ الْعُمُدُ وَ أُعْمِدَتْ عَلَيْهِمْ وَ كَانَ وَ اللهِ الْخُلُودُ . « 1 » . « حُمران بن أعْيَن گويد : من از حضرت باقر عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : چون مشركان و كافران ، أهل توحيد و مؤمنان را روز قيامت در آتش ببينند ، مىگويند : ما نمىبينيم كه اين ايمان و توحيد دستى از شما گرفته باشد و شما را بى نياز كرده باشد ! و ما و شما هر دو مساوى هستيم ! حضرت ربّ عزّ و جلّ اين سخن را دربارهء مؤمنان نمىپسندد و به فرشتگان مىگويد : شفاعت كنيد ! آن‌قدر شفاعت مىكنند كه خدا بخواهد . و به مؤمنان مىگويد : شفاعت كنيد ! و آن‌قدر شفاعت مىكنند كه خدا بخواهد . و چون به سرحدّى برسد كه باقى نماند يك نفر كه از اهل شفاعت باشد ، خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد : من ارحَم‌الراحمين هستم ! همهء شما شفاعت‌شدگان ، از آتش به رحمت من بيرون آئيد ! و آنان همچون دسته‌هاى انبوه پروانه بيرون مىريزند . راوى گفت : سپس حضرت أبو جعفر عليه السّلام فرمودند : و پس از اين بر روى دوزخيان ستونها و پايه‌هاى حجاب و پرده را مىكشند و آنان مغضوب خدا قرار مىگيرند و ديگر حجاب از بين

--> ( 1 ) « بحار الانوار » ج 8 ، ص 361 و 362